Publikowany tu wybór z „Les Documents maçonniques” zapoznaje nas również specyficznym okresem dziejów Francji – czasami II wojny światowej. Okres ten potępiano (wraz z wybranymi funkcjonariuszami rządu Vichy) po nastaniu IV republiki w 1945 roku. A potępieniu wciąż towarzyszy nieznajomość faktów z tego okresu, zwykle prezentowanych z perspektywy rzeczywistych zwycięzców wojny, oraz całkowite wypaczanie motywów kierujących Francją marszałka Pétaina.

Prezentowany przekład zachowuje specyfikę artykułów, polemik i sprostowań charakterystyczną dla czasopisma, poczynając od wstępniaka wydawcy w numerze październikowym z 1941 roku. Wobec powszechnego dostępu do źródeł internetowych przypisy ograniczono do minimum. Tłumacz może tylko życzyć Czytelnikowi tej samej emocji, której sam doświadczył – emocji odkrywcy zapuszczającego się na obcy ląd źródeł historycznych, pomiędzy ludzi znanych dotąd z karykaturalnych opisów, a w źródłach znowu ożywionych. Dotyczy to zarówno autorów źródeł – wolnomularzy, jak i autorów opracowania – działaczy antymasońskich, wychowanych w tamtym pokoleniu na ogromnym dziele prałata Ernesta Jouin, który w latach 1912-1914 i 1920- 1922 wydawał dostępny w Internecie „Międzynarodowy Przegląd Tajnych Stowarzyszeń” („Revue internationale des sociétés secrètes”, RISS).

Od roku 1715 Francja przechodzi kryzys duchowy, którego skutki dziś ogląda, wciąż niewiele rozumiejąc. W swym bólu i dezorientacji Francuzi czują, że wisi nad nimi jakaś tajemnica i starają się ją przeniknąć, gdyż w tym widzą pierwszy warunek wydźwignięcia się. Nie roszcząc sobie pretensji do wydobycia na światło wszystkich szczegółów problemu, możemy przedstawić szerokiej publiczności jego nić przewodnią, dostarczając masoń­skich archiwaliów w postaci, w jakiej je zgromadziliśmy lub byliśmy w stanie je odtworzyć na rozkaz Marszałka, Głowy Państwa.

Wykonana przez nas praca dotyczy zarówno polityki wewnętrznej, jak i zagranicznej, życia publicznego i prywatnego, sfery ekonomicznej i duchowej. Wszędzie odnaleźliśmy działanie tej samej siły i wszędzie stwier­dzaliśmy, że to zło u swych korzeni i w swej istocie nie jest złem francuskim, chociaż karmiło się naszymi przywarami i czerpało soki z naszych złudzeń. Ten pasożytniczy potwór, jakim jest masoneria, rósł w siłę, powalając nas. Francuzi powinni wiedzieć, jak masoneria oszukiwała ich, dążąc do wyprucia z nich samego serca.

ze wstępu autora