Św. Alfons doskonale znał środowisko zakonne, spowiadał siostry, sprawował posługę kierownictwa duchowego, był życzliwym dobrodziejem i przyjacielem kilku klasztorów żeńskich. Jako człowiek duchowy wiedział też, co powinno charakteryzować „prawdziwą oblubienicę Jezusa Chrystusa”, czyli po prostu świętą mniszkę. Nie napisał jednak tego ascetycznego dzieła tylko dla zakonnic. Adresatami byli również zakonnicy i świeccy, ponieważ objaśnia w nim uniwersalne cnoty chrześcijańskie i pokazuje, jak dążyć do świętości. Równie cenne są modlitwy przeplatane aktami pobożnych uczuć, w charakterystyczny dla Doktora Najgorliwszego sposób wyrażające wielką miłość i oddanie Temu, który pierwszy nas umiłował.

* * *

Spis treści

Wstęp  / s. Ewa Klaczak OSsR

PRAWDZIWA OBLUBIENICA CHRYSTUSA
Słowo wstępne św. Alfonsa

ROZDZIAŁ I
Jak wzniosły jest stan dziewic Bogu poświęconych
ROZDZIAŁ II
O wielkiej łasce powołania zakonnego
ROZDZIAŁ III
O zupełnym oddaniu się Bogu

ROZDZIAŁ IV
O pragnieniu doskonałości
ROZDZIAŁ V
O oziębłości w zakonie
ROZDZIAŁ VI
O umartwieniu wewnętrznym, czyli o zaparciu się siebie
ROZDZIAŁ VII
O posłuszeństwie
ROZDZIAŁ VIII
O umartwieniu zewnętrznym
ROZDZIAŁ IX
O ubóstwie zakonnym

ROZDZIAŁ X
O oderwaniu się od krewnych i innych osób
ROZDZIAŁ XI
O świętej pokorze
ROZDZIAŁ XII
O miłości bliźniego
ROZDZIAŁ XIII
O cierpliwości
ROZDZIAŁ XIV
O zgadzaniu się z wolą Bożą

ROZDZIAŁ XV
O rozmyślaniu
ROZDZIAŁ XVI
O milczeniu, samotności i obecności Bożej
Rozdział XVII
O czytaniu duchowym
ROZDZIAŁ XVIII
O przystępowaniu do sakramentów świętych
ROZDZIAŁ XIX
O dobrej intencji
ROZDZIAŁ XX
O modlitwie
ROZDZIAŁ XXI
O nabożeństwie do Matki Najświętszej

ROZDZIAŁ XXII
O umiłowaniu Pana Jezusa
ROZDZIAŁ XXIII
Szczegółowe wskazówki dla zakonnic piastujących urzędy klasztorne
ROZDZIAŁ XXIV
Jak życie swe w zakonie powinna urządzić zakonnica, która chce się uświęcić