Przedstawiamy świeże wydanie książki autorstwa Jana Gwalberta Pawlikowskiego „Kultura a natura” z roku 1913.Wszystkie znajdujące się w treści książki twierdzenia, autor opierał na tradycyjnych założeniach cywilizacji łacińskiej. Przesłanie książki jest ponadczasowe – zarówno ponad 100 lat temu, jak i teraz powinniśmy zwracać uwagę na łączenie szacunku do przyrody z naszą kulturą.

Samo dbanie o ekologie przypisywane jest dzisiaj środowiskom lewicowym, choć do ochrony przyrody, twórcy nawoływali już dużo wcześniej – przed pojawieniem się mody na tego typu działania. Popularne dzisiaj pojęcie ochrony środowiska nie uwzględnia według autora kultury.  Pawlikowski w swoim dziele stara się przedstawić, w jaki sposób winniśmy łączyć troszczenie się o naturę z jednoczesnym pielęgnowaniem kultury i tradycji.

„Pomimo ponad 100 lat, które dzielą nas od napisania tej rozprawy, przedstawione w niej zjawiska społeczne i kulturowe nie zdezaktualizowały się: przeciwnie – uległy nasileniu. W dodatku tematyka ochrony przyrody została w dużej mierze zawłaszczona przez nurt, który Pawlikowski identyfikował jako przeciwny wartościom kulturowym, a który dziś moglibyśmy przypisać do pojęcia antykultury. Dyskusja o ochronie przyrody i na tematy związane z naturą odbywa się dziś głównie w obrębie paradygmatów: postmodernistycznego, lewicowego i liberalnego. (…) „Kultura a natura” stoi po stronie najsłabiej dziś reprezentowanego na gruncie rozważań o przyrodzie nurtu: tradycjonalistycznego i chrześcijańskiego, stanowiących podstawę kultur cywilizacji łacińskiej, a którego źródeł powinniśmy szukać w Księdze Rodzaju.”

- Paweł Sojka