O krzywdach, które bliźnim czynimy - św. Alfons Maria Liguori

Miłość jest cnotą, którą Bóg wlał w naszą duszę. Za pomocą tej cnoty kochamy Boga nade wszystko, dla Jego nieskończonej dobroci, a bliźniego, jak siebie samego dlatego, że nam to Bóg przykazał. Pan Bóg jednocześnie zabrania krzywdzić bliźniego, czy to na jego jego osobie, czy to na jego własności, czy tez na sławie. Piąte przykazanie mówi o krzywdach wyrządzonych osobie bliźniego, siódme o szkodach uczynionych w jego majątku, ósme zaś o krzywdach wyrządzonych mu na sławie. O tym wszystkim pomówimy w niniejszej książeczce.  

- Czy już widzieliście, jak na wodzie, po wrzuceniu kamienia, powstają najpierw małe, potem coraz większe koła?

- Tak.

 - Otóż, kiedy koła na wodzie staną się tak wielkie, że już brzegów sięgają, wówczas na powrót się zmniejszają, aż nareszcie staną się bardzo małe i z wody wynurza się rzucony w nią kamień. Prawda, widzieliście to już kiedyś?

 - Nie, tegośmy nigdy nie widzieli.

 - Macie słuszność. To się nie stanie, to niemożliwe. Właśnie tak jest z obmową. Szkoda, jaką wyrządzi obmowa, nie da się już nigdy całkowicie naprawić.