W szponach czerwonych . Komunizm i (post)komunizm w Polsce po roku 1944 r. - Leszek Żebrowski

Poznaj skazanych na zapomnienie bohaterów, którzy przeciwstawili się zbrodniczej ideologii.

W wywiadzie dla „Naszego Dziennika” autor książki W szponach czerwonych - Leszek Żebrowski zwraca uwagę, że miejsce dawnych działaczy komunistycznych i luminarzy, którzy robili kariery w PRL, odchodzących z racji wieku, zajmują we współczesnej Polsce ich dzieci i wychowankowie.

„Obecnie to pokolenie prezentuje się jako ludzie nowi, którzy nie mają z PRL nic wspólnego. I oczywiście formalnie jest to prawda, gdyż dzieci nie odpowiadają za grzechy rodziców czy dziadków. Jednak każdorazowo, gdy mówimy, jak było naprawdę, oni próbują tę prawdę dezawuować, trywializować, zniekształcić. W skrajnych przypadkach wprost atakują i mówią, że to, w czym rodzice i dziadkowie brali udział, było słuszne”

Żebrowski przypomina, że wielu założycieli PO to dawni członkowie PZPR.

„Oni oczywiście odchodzili z partii odpowiednio wcześniej, ale związki oraz kręgi towarzyskie tych ludzi pozostały te same. Nie przypadkiem Gromosław Czempiński, były funkcjonariusz wywiadu PRL, mówił o sobie jako o akuszerze powstania Platformy Obywatelskiej. PSL, a konkretnie jego poprzednik, ZSL, również nie wzięło się znikąd”

Historyk widzi szansę na przełamanie kłamstw dotyczących biografii postaci, które wyrosły dzięki systemowi komunistycznemu, a po 1990 r. zostały wykreowane na autorytety i bohaterów, jak np. Zygmunt Bauman.

„Musi zostać przekroczony punkt krytyczny, kiedy druga strona sporu nie będzie mogła już dowolnie wycinać niewygodnych życiorysów, zamilczać prawdy. Należy więc o tym stale mówić, nie bać się prawdy”

Leszek Żebrowski - W szponach czerwonych. Komunizm i (post)komunizm w Polsce po 1944 r

BEZ RETUSZU

BEZ POLITYCZNEJ POPRAWNOŚCI

MOCNA LEKTURA

O Autorze:

Leszek Żebrowski – polski historyk, ekonomista, publicysta i działacz społeczno-polityczny. W latach 70. i 80. działał w opozycji antykomunistycznej. Współpracował z Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Należał do NSZZ „Solidarność”. Pisał w podziemnych tygodnikach „Głosie” oraz „Ładzie”. Współpracował także z Wydawnictwem Unia Nowoczesnego Humanizmu. Należał do odwołującego się do tradycji Narodowej Demokracji nieformalnego stronnictwa politycznego określanego „salonem Napoleona Siemaszki”.

W 1993 i 1997 kandydował do Sejmu z listy komitetu Porozumienie Centrum-Zjednoczenie Polskie, a następnie Ruchu Odbudowy Polski jako bezpartyjny kandydat rekomendowany przez Porozumienie Kombatanckich Organizacji Niepodległościowych. Współpracował także z Ligą Republikańską.

Zasiada w radzie historycznej Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych. W 2012 poparł zainicjowaną przez Stowarzyszenie KoLiber akcję „Goń z pomnika bolszewika” i wszedł w skład jej Honorowego Komitetu Poparcia. W 2013 został doradcą Ruchu Narodowego.

W styczniu 2010 Klub Jagielloński im. Św. Kazimierza przyznał mu wyróżnienie dla historyków zajmujących się dziejami najnowszymi w ostatnim 20-leciu. W 2014 zasiadł w Komitecie Honorowym Fundacji „Łączka”, sprawującej opiekę i działalność wspierającą Kwatery na Łączce.