Strzembosz Teresa (1930 – 1970), katolicka działaczka społeczna

Urodzona 11 IX w Warszawie, była córką Zofii z Gadomskich (1898 – 1973) i Adama (1895 – 1968).

Urodzona jako jedno z trojaczków, miała braci: Adama, prawnika, profesora KUL, I prezesa Sądu Najwyższego i przewodniczącego Trybunału Stanu, oraz Tomasza Romualda (zm.2004), historyka, profesora KUL, Inst. Historii i Inst. Studiów Politycznych PAN, w l.1989-90 i 1991-2 przewodniczącego Rady Naczelnej, a następnie honorowego przewodniczącego Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej.

W 1961 r. zorganizowała kilkunastoosobową delegację osób świeckich w celu przekonania prymasa Wyszyńskiego o konieczności powołania duszpasterstwa rodzin i zorganizowania poradnictwa rodzinnego w strukturach parafialnych. Starania te zostały uwieńczone pod koniec r. 1964 powołaniem przy Episkopacie Polski Podkomisji (od połowy 1965 r. Komisji) Duszpasterstwa Rodzin. W tym okresie została krajową instruktorką poradnictwa rodzinnego oraz członkiem Komisji ds. Apostolstwa Świeckich.

Po ogłoszeniu w r. 1968 przez papieża Pawła VI encykliki „Humanae vitae” przyczyniła się do uchwalenia 12 II 1969 w Krakowie przez 113 Konferencję Episkopatu Polski „Pierwszej Instrukcji Episkopatu Polski dla duchowieństwa o przygotowaniu wiernych do sakramentu małżeństwa i o duszpasterstwie rodzin”

Efektem działań Strzembosz. było funkcjonowanie w 1970 sieci 800 poradni rodzinnych w 23 (na 25) diecezjach polskich; placówki te zatrudniały ok. 3500 doradców.

Teresa Strzembosz zmarła wskutek choroby nowotworowej 8 VI 1970 r. w Warszawie, została pochowana 10 VI w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim. Była odznaczona Odznaką Tysiąclecia.

Imieniem Teresy Strzembosz nazwano Dom Samotnej Matki w Chyliczkach. W r. 1995 powstał film Bożeny Garus-Chockuby pt. „Dar serca – rzecz o Teresie Strzembosz” (produkcja Video Studio Gdańsk dla TVP 1).