O książce
📖 Książka „Osiem logismoi w pismach Ewagriusza z Pontu” autorstwa ks. Leszka Misiarczyka prezentuje naukę jednego z najważniejszych Ojców Pustyni – Ewagriusza z Pontu. Autor wnikliwie analizuje osiem podstawowych myśli namiętnych (logismoi), które stanowią duchowe źródło grzechów i przeszkadzają człowiekowi w drodze do Boga. 🙏
Każdy z osiem logismoi – obżarstwo, nieczystość, chciwość, smutek, gniew, acedia, próżna chwała i pycha – został omówiony w świetle duchowej tradycji chrześcijańskiego Wschodu. Ks. Misiarczyk ukazuje, jak zrozumienie mechanizmów tych myśli pozwala rozpoznać działanie zła i podjąć skuteczną walkę duchową. ⚔️
Dlaczego warto przeczytać?
To opracowanie ma charakter zarówno naukowy, jak i duchowy. Stanowi doskonałe wprowadzenie do patrystyki oraz ascetyki chrześcijańskiej, ukazując jedność myśli Ewagriusza z tradycją Kościoła. Dla współczesnego czytelnika to cenna pomoc w zrozumieniu, że walka z namiętnościami jest drogą do oczyszczenia serca i spotkania z Bogiem. 💫
W chrześcijańskiej refleksji nad kondycją psychiczno-duchową człowieka punktem wyjścia jest najczęściej antropologia biblijna. W Księdze Rodzaju znajdujemy bowiem kilka ważnych elementów do zrozumienia stanu natury ludzkiej, wśród których dwa odgrywają zdecydowanie kluczową rolę. Po pierwsze, człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga jako ontycznie bardzo dobry i ukierunkowany na bycie z Nim. Z tego wynika wyraźnie, że człowiek ze swej natury, a nie z wyboru, jest dobry i antropologicznie „niedomknięty”, otwarty na Boga. Ten wymiar duchowego podobieństwa do Boga jest zasadniczym wymiarem życia ludzkiego i nie można go wykluczać nie okaleczając jednocześnie samego człowieka. W konsekwencji więc człowiek znajduje z jednej strony słuszne szczęście i radość w zaspokajaniu swoich potrzeb, z drugiej zaś jest pociągany go do tego, by przekraczać samego siebie. Sens i cel życia ludzkiego znajduje się poza człowiekiem, a nie w nim samym. Po drugie, na początku swego istnienia człowiek doświadczył rzeczywistości, którą teologicznie określa się mianem grzechu pierworodnego, a filozoficznie czy psychologicznie można by nazwać stanem „rozbicia” natury ludzkiej czy permanentnej dysharmonii, konfliktu.
Słusznie więc A. Görres stwierdza, że „nauka o grzechu pierwszych rodziców daje zadowalającą odpowiedź na pytanie, skąd bierze się nędza ludzkiego bytowania, będąca faktem nie budzącym u nikogo wątpliwości”. Te dwie prawdy o człowieku objawione przez Boga w Piśmie Świętym są kluczowe do zrozumienia jego istoty: jest on z natury bardzo dobry, ale jednocześnie rozbity, pęknięty, w stanie ciągłej dysharmonii i zdolny do moralnego zła. Właściwa interpretacja tych prawd domaga się również, aby we wszelkich refleksjach antropologicznych traktować je łącznie, gdyż wykluczenie jednej z nich grozi błędnym rozumieniem natury samego człowieka.
O Autorze
👤 Ks. Leszek Misiarczyk – ur. w 1964 roku, studiował filozofię i teologię w WSD w Płocku oraz teologię w Instytucie Teologicznym „św. Pawła”, Cremisan-Bethlehem (Izrael). W latach 1991–1993 studiował teologię biblijną na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, uzyskując licencjat, a w latach 1993–1997 nauki patrystyczne w Instytucie Patrystycznym „Augustinianum” w Rzymie, uzyskując doktorat z teologii i nauk patrystycznych. Wykłada w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku i na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Autor publikacji z dziedziny literatury wczesnochrześcijańskiej. ✝️
Polecane z tej kategorii